Prikkebeen

Hans Niphuis noemt zichzelf een Prikkebeen van zijn gedachten, gevoelens en herinneringen. Zijn schrijfwerk noemt hij ‘vertaalde zelfreflectie’ en zichzelf hervinden ziet hij als zijn grootste opdracht. De avonturen zijn legio en als hij al ergens rust vindt, dan is het in werken. Thuis komt hij nergens.

De herinnering aan zijn kindertijd is een belangrijk thema in Hans’ schrijfwerk. Mijn keus is gevallen op zijn gedicht ‘zomerse geuren’ – een ode, een aubade, een hommage aan zijn overleden moeder.

Ook heb ik het gedicht ‘dan voelde ik de kilte’ uitgekozen. Het is een poëtische bewerking van een prozafragment uit ‘De Muur’ van Jos Vandeloo, een prachtig beeld van dat wat een kunstenaar drijft.

Het lijkt erop of Hans op zoek is naar antwoorden, maar hij blijft vragen stellen. Wat ik in zijn poëzie vind doorklinken is speelsheid: ”Een ernstig spel dat met speelse ernst gespeeld wordt”, zegt hij. De verbinding met het heden ligt in ons verleden, maar gisteren is voorbij. Wat gaan vandaag en morgen brengen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s